26/12/2008

Wanneer gaat men de uitstekende film LOFT ook in Wallonie kunnen zien?

BESTE ERIK VAN LOOY EN BART DE PAUW

(Column van Alain Gerlache in DS - 3/12/2009)

Ik heb geluk gehad! En daar ben ik trots op, want het blijkt inderdaad een hele prestatie te zijn: ik heb uw film Loft in een Waalse bioscoop gezien. Ik bedoel: op Waals grondgebied: in Braine-l'Alleud (Eigenbrakel). Toegegeven, dat is niet ver van de taalgrens. Mijn vriend en ik waren trouwens zowat de enige twee Franstaligen in de kleinste zaal van het Kinepolis-complex waar de film te zien was. In het Nederlands met Franse ondertitels. Twee dagen later stond Loft al niet meer op het affiche. Het grootste succes aller tijden in Vlaanderen wordt niet eens vertoond in Wallonië.

Dankzij die heel tijdelijke culturele faciliteiten hebben we dus zonder naar Brussel of Leuven te moeten gaan een uitstekende thriller gezien. Want dat is Loft: een zeer goede film. Kwaliteit voor het grote publiek. Geen Vlaamse of Belgische productie die men uit sympathie wil steunen. The proof of the cake is the eating. En het bewijs dat een film goed is, is dat je ervan geniet.

Dat de Walen geen kans maken om uw film te zien, vind ik erg jammer. Niet alleen omdat ze iets missen. Maar ook omdat ze een heel ander beeld van Vlaanderen zouden zien dan wat ze dagelijks voorgeschoteld krijgen. Wie zijn de Vlamingen die aan het woord komen in de Franstalige media? Hoofdzakelijke politici en enkele voetballers en wielrenners. Ik heb niets tegen politici en sportlui. Maar Vlaanderen is meer dan Bart De Wever en Tom Boonen.

Loft geeft een visie van Vlaanderen die de meeste Franstaligen niet eens kennen. Ik ben er zeker van dat ze verrast zouden zijn. Mijlenver van het lamentabele verhaal van drie burgemeesters en het beeld van een revanchistisch en paranoïde Vlaanderen dat eigenlijk nog aan zichzelf twijfelt. Uw film bewijst dat een heel ander Vlaanderen nu al bestaat: modern, open, zelfzeker, creatief. Een internationaal georiënteerd Vlaanderen dat meer kijkt naar de nieuwe trends in New York of Hollywood dan naar de taal van de kiezersbrieven in Linkebeek. De Franstaligen denken dat Vlaanderen conservatiever is dan Wallonië omdat het politiek rechtser is. Een mooi reflectiestuk voor politicologen. Maar op cultureel vlak is Vlaanderen veel vooruitstrevender.

Niet toevallig speelt de actie zich af in Antwerpen. In de ogen van de Franstaligen een reactionaire stad op de rand van het fascisme. Natuurlijk zijn er in de havenstad acute problemen en onaanvaardbare toestanden. Maar Antwerpen is op cultureel gebied zonder twijfel de meest dynamische stad van België. Wat weten wij in Wallonië van de Singel, van de Nacht van de Musea, van de Antwerpse moderne architectuur of van Tom Lanoye? Niets. 'Few places offer such an appealing mix of classic and modern features' zegt Lonely Planet die Antwerp in zijn toptien rangschikt. Maar Anvers, dat is bij ons nog steeds Filip Dewinter en de Zoo.

Cultuur is de eerste nationale bevoegdheid die gesplitst werd. Op vraag van de Vlamingen, trouwens. Herinnert u zich nog de Cultuurraden, de voorouders van de huidige Gemeenschapsparlementen? In de toenmalige Belgische context was die beslissing misschien begrijpelijk. Maar een land waar cultuur gesplitst is, heeft geen toekomst. Of was het misschien juist de bedoeling?

In elk geval blijf ik bij mijn standpunt: de Franstaligen moeten naar Loft gaan kijken. Daarvoor moet de film vertoond worden in heel Wallonië en niet alleen in Brussel. Maar dit volstaat niet. Ook in de hoofdstad hebben weinig Franstaligen de film gezien. De film moet ook gedubd worden. Niet omdat het een Nederlandstalige film is. In alle taalgebieden waar dubbing rendabel is, geeft het publiek de voorkeur aan de gedubde versie. En het moet zeer goed gedubd zijn: pogingen om goedkope versies van Vlaamse tv-reeksen in Wallonië uit te zenden zijn totaal geflopt.

En nog dit. Zelfs de Waalse films hebben bij ons meestal bitter weinig succes. Gebrek aan talent? Komaan... Geen voeling met het grote publiek? Dit was misschien vroeger het geval, maar het is nu aan het veranderen. De laatste Waalse film, Les Deux Chaines werd gemaakt door Frédéric Ledoux, iemand die ook succesvolle tv-programma's produceert. Wat ontbreekt er dan nog? Even terugblikken. Waarom hebben de films van de broers Dardenne enig succes geboekt? Omdat ze eerst erkend zijn in het buitenland. Om kijkers in Namen of in Bergen te lokken moet je eerst naar Cannes gaan. En winnen! Dat zegt veel over het slepend gebrek aan Waals zelfvertrouwen.

Dus, beste Rik en Bart, een goede raad. Laat Loft dubben, probeer een verdeler te vinden in Frankrijk, laat via de media weten dat de film in Parijs succes heeft en dan pas kun je gerust starten in Wallonië.

Alain Gerlache is secretaris-generaal van de 'Communauté des Télévisions Francophones'.

13:58 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.