22/09/2008

BPlus à Francorchamps!

Un de nos membres nous a gentiment fait de la pub sur le circuit de Francorchamps. BPlus se développe vraiment partout! Envoyez-nous vos photos sur info@bplus.be.

Franco1

 

Franco2

23:30 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

21/09/2008

Fêtes de Wallonie à Huy

 

Afin d'être présent sur tous les fronts, BPlus avait cette année décidé de tenir un stand pour les Fêtes de Wallonie à Huy. De très nombreux passants ont pu dès lors découvrir nos publications et faire connaissance avec notre dynamique équipe de BPlus Liège.

Encore bonnes Fêtes de Wallonie à tous et RENDEZ-VOUS DIMANCHE PROCHAIN A ST-TROND pour les fêter en Flandre!

Huy-3

Huy-2

Huy-1

18:02 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

19/09/2008

Excellente analyse de Karl-Heinz Lambertz!

Karl-Heinz Lambertz, spécialiste éminent du fédéralisme et tout particulièrement des exemples allemand et autrichien analyse avec clairvoyance le leurre que représente le confédéralisme. Extraits de l'interview donnée à la Libre ce 19/09/2008.

Mais on est arrivé aux limites du fédéralisme aujourd'hui, non ?

Non ! Pas du tout ! La Belgique est dans sa phase de genèse comme Etat fédéral, dans sa puberté. Cinquante ans dans la vie d'un Etat, ce n'est rien du tout. Ce demi-siècle a été le départ d'un changement de système : l'Etat unitaire a évolué vers l'Etat fédéral en cinq grandes étapes. L'Autriche a créé une commission de réflexion sur le fédéralisme en 1992 : ils ne sont nulle part. L'Allemagne a créé la même structure début des années 1990 et les premières réformes n'ont été entérinées qu'en 1996 ! On ne peut jamais dire qu'un Etat fédéral est arrivé à son terme, il est en évolution constante.

Mais la Flandre assène le refrain d'une Belgique confédérale...

Une fois pour toutes : ça n'a pas de sens. C'est Magritte qui dit "ceci n'est pas une pipe", mais tout le monde sait que c'est une pipe ! Si ça amuse tout le monde de dire que ce n'est plus un Etat fédéral mais confédéral, très bien. Mais, en droit, le confédéralisme, ce n'est pas cela. C'est une structure qui réunit des Etats reconnus par la communauté internationale comme indépendants. Et ce n'est pas vers cela que nous évoluons dans l'esprit des négociateurs, exception faite de la N-VA. Il faut dire les choses : à la fin de l'évolution, on aura toujours un Etat fédéral...

Bart De Wever pense aussi que la Belgique est un Etat multiethnique, et qu'elle n'a pas de valeur ajoutée...

Le constat est évident, mais le jugement est totalement faux. On ne peut pas dire qu'une majorité de la population flamande est d'accord pour dire que la Belgique n'a pas de valeur ajoutée. C'est clair. Par contre, la Belgique est quelque chose qui n'est pas différent de la coexistence des francophones et des Flamands. La Belgique, depuis toujours, c'est cela. On n'est pas ou Belge ou Wallon, on n'est pas ou Belge ou Flamand. On est Belge et Wallon, on est Belge et Flamand. La chance, c'est que ce tout petit pays a une si grande diversité.

16:48 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

De culturele wereld in het communautaire debat...een teken van verdraagzaamheid !

In dit artikel wordt het vermeld dat Fadila Laanan geweigerd heeft Bert Anciaux te ontmoeten om over een cultureel verdrag te discussieren! Schandalig!

Dans cet article, il est mentionné que Fadila Laanan a refusé de rencontrer Bert Anciaux pour discuter d'un accord culturel. Scandaleux!

Hommage aan de schoonheid en België

 
Dossier

 

BRUSSEL - INTERVIEW JAN FABRE HOOFDREDACTEUR VOOR EEN DAG Als hoofdredacteur-van-één-dag heeft kunstenaar Jan Fabre De Standaard van vandaag grondig dooreengeschud. Niet om ijl te pronken, maar om een verhaal te vertellen. Zoals de dichter John Keats zei: 'Beauty is truth, truth beauty'. En daar kan België enkel beter van worden.

Van onze redacteur

Foto's uitzoeken, het nieuws volgen, van 's morgens vroeg vergaderen: kunstenaar Jan Fabre wreef stevig in zijn ogen na enkele uren als hoofdredacteur van De Standaard. Zo lang voor een computerscherm zitten, dat had de kunstenaar, die ook gsm-loos door het leven stapt, niet eerder gedaan.

Maar vond hij de opdracht ook creatief? Lachje. 'Toch wel. Ik zie het als een mezelf-op-de-rooster leggen. Ik ga na hoe ik reageer op de relatie tussen inhoud en beeld. En het is okee. Sterker: met ouder te worden ga je zelfs helderder en scherper reageren.'

Hij heeft de opdracht van hoofdredacteur-voor-één-dag aanvaard, zegt hij, uit nieuwsgierigheid naar hoe het werkt. 'Als ik moet kiezen tussen de ervaring en de nieuwsgierigheid, kies ik altijd voor de nieuwsgierigheid'.

Het was tevens een kans om nader contact te hebben met een aantal mensen met wie hij de afgelopen jaren vaak te maken had. 'Ik heb het altijd als een cadeau ervaren wanneer journalisten helder en genereus schrijven over schoonheid. Bij de cultuurredactie van De Standaard, en dan speciaal uw redacteur Jan Van Hove, apprecieerde ik de grote ernst en het volledig gebrek aan cynisme waarmee de schoonheid verdedigd werd. Dat speelde ook mee om deze opdracht te aanvaarden.'

Wat is er u nu opgevallen bij het maken van de krant?

'De openheid onder de journalisten. De redactie economie bijvoorbeeld is heel vlot meegegaan om ook iets te doen over schoonheid. En dat klopt, de relatie tussen kunst en kapitalisme is boeiend. Veel van die steenrijke verzamelaars nemen kunst heel ernstig. En ik vind dat ze beter kunst kopen dan een vijfde villa. Dat zijn toch mensen die een goeie kijk hebben op de wereld, en schoonheid verrijkt hen spiritueel. De kunst is een beetje een tegengewicht tegen al dat gecijfer met geld. Ik denk dan altijd aan Magritte, die zei dat ze zijn ziel niet konden kopen, maar wel een stukje van de verpakking van die ziel.'

U hebt de tekst en het beeld uit elkaar gehaald. De tekst links, grote beelden rechts. Waarom?

'Ik wilde de kracht van het beeld meer tot uiting laten komen. Het beeld moet kunnen ademen. Je moet als lezer de details kunnen zien. Die glinstering in de ogen van Jan Wauters, die deugnieterij rond zijn mond. Een goed beeld moet je kunnen lezen. Ik hou van de fysionomie van mensen. Hoe ze aan de binnenkant zijn, dat wordt vertaald naar buiten. Vooral de ogen verraden veel.'

'Ik wilde het leesproces ook vertragen. Doorheen de hele krant glijdt een rode houtworm met mijn citaten over schoonheid. En door die grote zwart-witfoto's kan je minder makkelijk snel door de krant bladeren. Ze zijn allemaal gemaakt door eigen fotografen van de krant, goeie ambachtslui die het land kennen en het onderwerp doorleefd kunnen vastleggen. Ik hoop dat hun foto's aanzetten tot nadenken over de vergankelijkheid van de actualiteit.'

Door de berichtgeving over cultuur vooraan te plaatsen, maakt u een statement.

'Ik geloof in een samenleving die op de juiste manier met schoonheid bezig is. Als je over schoonheid nadenkt, vraag je je af wat iets betekent, wie een mens is. En dan wil je hen verdedigen. Een maatschappij die de schoonheid niet verzorgt, stevent af op haar ondergang. Als de Belgische politici de schoonheid zouden zien in de andere, in het onbekende, zouden ze sneller tot oplossingen komen.'

Uw thema van deze krant is de schoonheid van België. Ook dat is een duidelijke stellingname.

'Natuurlijk. Ik vind dat dat rechtse geruis en gedruis constant onze ogen en oren vertroebelt. Deze krant is een hommage aan België: een schoon, klein, surrealistisch land.'

Precies, het surrealistische België. Wat hebben wij daar toch mee?

'Surrealisme staat dicht bij ironie. En ironie is een soort dissectiemes waarmee je dingen goed kunt analyseren. Je kan er de macht mee onderuit halen. En den Belg heeft een probleem met macht. We zijn wat anarchistisch en subversief. Dat zit in onze genen ingebakken, omdat we ons altijd moesten verzetten tegen een bezetter. Met de verbeelding als wapen.'

'Het heeft ook te maken met het feit dat we een kleine gemeenschap zijn. Daar lopen kunstenaars niet zozeer mee in grote stromingen. Het zijn veeleer de individuele krachten die zich manifesteren.'

Niettemin, de gemeenschappen kennen elkaar niet goed. Of vindt u van wel?

(Stilte) 'Nee, dat is juist, dat moet ik toegeven. Wanneer ik in Wallonië ben, voel ik me meer in het buitenland dan in Frankrijk. Maar het is spannend om samen te zijn met mensen die ik niet goed ken. Ik hou van die verschillen die je voelt in het gedrag, de kledij, de omgang met de dingen. Mijn roots liggen in Vlaanderen, niet in Wallonië. Maar de knapste Belgische films worden in Wallonië gemaakt, de bijzonderste literatuur ook. Vlaanderen staat voor de fantasie van het beeld, Wallonië heeft de strijdbaarheid van de taal. Voor mij als kunstenaar is het een doel die twee samen te brengen.'

'Weet u, ik kom uit een Belgisch huwelijk. Mijn moeder vertaalde Boris Vian, Jacques Brel, Maeterlinck, Baudelaire voor mij in het Nederlands. En mijn vader liet me het Rubenshuis zien en nam me mee naar de zoo om te leren tekenen. Hij introduceerde me in de leer van de fysionomie. Dat is mijn Belgische touch.'

Voor deze krant hebt u de twee ministers van Cultuur uitgenodigd voor een gesprek over een cultureel verdrag. Bert Anciaux wilde wel, Fadila Laanan vond het moment niet opportuun. Een gemiste kans?

'Ik vind dat een schandaal! Ik heb mevrouw Laanan ontmoet op de opening van de recente tentoonstelling van Johan Muylle in Bozar. In haar functie moet ze de openheid hebben om boven de ideologie van de partijen te staan. Een minister van Cultuur moet open staan voor een dialoog, en zeker in het kader van een verbond voor samenwerking. Ze moet een voorbeeld zijn voor haar collega-politiekers. Ik vind dit een typisch Belgische reflex: denken aan de partij, aan de politieke strategie. Dit is geen beslissing vanuit het hart voor schoonheid.'

Op de cover van deze krant staat vandaag geen nieuws, maar het hoofd van Fabre, dat we ook in uw werken zien. Maar had u er vroeger geen hekel aan dat uw foto de perceptie van uw werk doorkruiste?

'Dat klopt, maar ik heb dat gevecht niet kunnen winnen. Ik heb het geprobeerd, hoor. Geen foto's, geen televisie. Maar toen begonnen ze me vanop afstand te filmen en zo wisten de mensen toch wie ik was. Er was niets aan te doen. In die context zijn we creatief geweest. Ik heb in de jaren 70 eens een werk gemaakt dat heette 'De achterkant is interessant omdat het de achterkant is'. Als je een mooie vrouw van achteren ziet, wil je ook de voorkant zien. Wel, de lezer ziet eerst de achterkant van mijn hoofd, dat maakt hem nieuwsgierig naar de voorkant, dus opent hij de krant. En voor mij symboliseert de achterkant het mentale, terwijl de voorkant het fysieke uitdrukt. De moraal: de achterkant van mijn hoofd opent het denken en wanneer de krant uit is, ben ik al weer weg. (lacht) Zo is het altijd: waar de wil is, ben ik weg.'

14:38 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

16/09/2008

Waals Feest in Sint Truiden - Fêtes de Wallonie à St-Trond - 28/09/2008

Inschrijvingen op www.bplus.be

Inscriptions sur www.bplus.be

waals feest affiche

14:22 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (3) |  Facebook |

02/09/2008

Foto's van onze actie in Lennik.

Mensen tekenen graag onze petitie.

Lennik5

Mensen komen spontaan vlaggetjes halen!

Lennik3

Lennik9

16:41 Écrit par Ensemble pour une Belgique pleine d'avenir - Samen voor een Belgi dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |